Bazen insanın sessizce içine attığı, için için ağlattığı anlar olur. İki gündür adeta öyle bir hâldeyim. İnsanların sadece kendi hayat mecrasıyla ilgilendiğini, dostluğu ve yol arkadaşlığını ne kadar kolay unuttuğunu bir kez daha gördüm. Arkadaşım, dostum, yol arkadaşım dediği Yaren’i, sonradan bu kadar rahat unutabilmesi beni derinden üzdü.
İnsanları izlerken ne kadar büyük bir haksızlığın içinde olduğumuzu, vefasızlığın ne kadar zalim ve karanlık bir şey olduğunu, sessiz bir çığlık gibi bir kez daha içimde hissettim. Uzun yıllar siyasetin içinde kalmış, ömrünün sonuna kadar da siyasete duyarlı kalacak bir insan olarak; ülkemizi ve insanımızı gerçekten seven biri olarak çok kırıldım.
İdeolojik kavramlarla, sloganlarla bu ülkeyi kurtarırız derken aslında vefasızlığın, cehaletin, bencilliğin, umursamazlığın ve en acısı da şahsi çıkarları için siyaset yapanların ortasında kaldığımızı gördüm. Oysa yıllardır siyaset yapmayanlara hep şunu söyledim: “Ülkesini seven, yaşam standartlarını yükseltmek isteyen, insanca paylaşımcılıktan yana olan herkes siyasetin içinde yer almalı. Aksi takdirde o değerli mecrayı cehalete ve çıkarcılara teslim etmiş olursunuz. Bu ülkeye en büyük ihaneti siz yapmış olursunuz.”
Ataşehir’in orta yerinde, yıllarca Cumhuriyet Halk Partisi’nde özveriyle mücadele etmiş bir insanın, ömrü boyunca verdiği emeklerin sonunda kendi yaşam alanını bile insan gibi sürdüremeyecek şartlarla karşılaştığında hissettiği üzüntüyü, kırgınlığı ve nefreti tarif etmek zor.
Vefa, en büyük erdemdir. Unutmak ise en kolayı. Ama unutanlar bir gün kendileri de unutulduğunda, o sessiz çığlığın ne kadar derin yankılandığını anlayacaklar.
Pes etmek yok. Çünkü bu ülke, vefalı insanlara hâlâ muhtaç:
Belki duygusal bir anda kaleme almak istediklerimden vazgeçip birkaç cümleyle yetinmiştim. Ancak özetle şunu net bir şekilde belirtmek istiyorum:
Güzel ülkemizin kurtuluşu, sosyal demokrat değerlerin ve kurumların güçlenmesi, insanca, hakça ve adil bir birlikte yaşama mücadelesi için siyaset yolunda bundan sonra daha emin, daha kararlı ve çok daha güçlü adımlarla yürümek gerekiyor.
Bu yolda ne yorgunluk ne de engel tanıyacağım. Çünkü inancım ve azmim her zamankinden daha güçlü.
Ülkem ve gelecek nesiller için mücadeleye devam.
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.
Web.tv
Bayram ÇAĞLAYAN
Siyasetin Vefasızlığı!
Bazen insanın sessizce içine attığı, için için ağlattığı anlar olur. İki gündür adeta öyle bir hâldeyim. İnsanların sadece kendi hayat mecrasıyla ilgilendiğini, dostluğu ve yol arkadaşlığını ne kadar kolay unuttuğunu bir kez daha gördüm. Arkadaşım, dostum, yol arkadaşım dediği Yaren’i, sonradan bu kadar rahat unutabilmesi beni derinden üzdü.
İnsanları izlerken ne kadar büyük bir haksızlığın içinde olduğumuzu, vefasızlığın ne kadar zalim ve karanlık bir şey olduğunu, sessiz bir çığlık gibi bir kez daha içimde hissettim. Uzun yıllar siyasetin içinde kalmış, ömrünün sonuna kadar da siyasete duyarlı kalacak bir insan olarak; ülkemizi ve insanımızı gerçekten seven biri olarak çok kırıldım.
İdeolojik kavramlarla, sloganlarla bu ülkeyi kurtarırız derken aslında vefasızlığın, cehaletin, bencilliğin, umursamazlığın ve en acısı da şahsi çıkarları için siyaset yapanların ortasında kaldığımızı gördüm. Oysa yıllardır siyaset yapmayanlara hep şunu söyledim: “Ülkesini seven, yaşam standartlarını yükseltmek isteyen, insanca paylaşımcılıktan yana olan herkes siyasetin içinde yer almalı. Aksi takdirde o değerli mecrayı cehalete ve çıkarcılara teslim etmiş olursunuz. Bu ülkeye en büyük ihaneti siz yapmış olursunuz.”
Ataşehir’in orta yerinde, yıllarca Cumhuriyet Halk Partisi’nde özveriyle mücadele etmiş bir insanın, ömrü boyunca verdiği emeklerin sonunda kendi yaşam alanını bile insan gibi sürdüremeyecek şartlarla karşılaştığında hissettiği üzüntüyü, kırgınlığı ve nefreti tarif etmek zor.
Vefa, en büyük erdemdir. Unutmak ise en kolayı. Ama unutanlar bir gün kendileri de unutulduğunda, o sessiz çığlığın ne kadar derin yankılandığını anlayacaklar.
Pes etmek yok. Çünkü bu ülke, vefalı insanlara hâlâ muhtaç:
Belki duygusal bir anda kaleme almak istediklerimden vazgeçip birkaç cümleyle yetinmiştim. Ancak özetle şunu net bir şekilde belirtmek istiyorum:
Güzel ülkemizin kurtuluşu, sosyal demokrat değerlerin ve kurumların güçlenmesi, insanca, hakça ve adil bir birlikte yaşama mücadelesi için siyaset yolunda bundan sonra daha emin, daha kararlı ve çok daha güçlü adımlarla yürümek gerekiyor.
Bu yolda ne yorgunluk ne de engel tanıyacağım. Çünkü inancım ve azmim her zamankinden daha güçlü.
Ülkem ve gelecek nesiller için mücadeleye devam.
Bayram ÇAĞLAYAN
www.engozdehaber.com